نهج البلاغه/کلمات قصار/320
وَ قَالَ [عليه السلام] لِسَائِلٍ سَأَلَهُ عَنْ مُعْضِلَةٍ سَلْ تَفَقُّهاً وَ لَا تَسْأَلْ تَعَنُّتاً فَإِنَّ الْجَاهِلَ الْمُتَعَلِّمَ شَبِيهٌ بِالْعَالِمِ وَ إِنَّ الْعَالِمَ الْمُتَعَسِّفَ شَبِيهٌ بِالْجَاهِلِ الْمُتَعَنِّتِ .
و به کسی که از او مشکلی را پرسید فرمود:برای دانستن بپرس نه برای آزار دادن که نادانِ آموزنده همانند داناست و دانای برون از راه انصاف ٬همانند نادان پر چون و چراست.
سوال و طلب باید ایجاد شود و مسئله ای را برای ما حل کند٬سوال را نباید ایجاد کرد.
+ نوشته شده در پنجشنبه پانزدهم اردیبهشت ۱۳۹۰ ساعت 23:27 توسط خودم
|