432 - وقال [ع ] : ان اولياء الله هم الذين نظروا الی باطن الدنيا اذا نظر الناس الی ظاهرها ، و اشتغلوا باجلها اذا اشتغل الناس بعاجلها فاماتوا منها منها ما خشوا ان يميتهم ، و ترکوا منها ما علموا انه سيترکهم ، وراوا استکثار غيرهم منها استقلالا ، و درکهم لها قوتا ، اعداء ما سالم الناس ، و سلم ما عادی الناس بهم علم الکتاب و به علموا ، و بهم قام الکتاب و به قاموا ،لا يرون مرجوا فوق ما يرجون ، و لا مخوفا فوق ما يخافون.
 
و فرمود: دوستان خدا آنانند که به درون دنیا نگریستند، هنگامی که مردم برون آن را دیدند، و به فردای آن پرداختند آنگاه که مردم خود را سرگرم امروز آن ساختند، پس آنچه را از دنیا ترسیدند آنان را بمیراند{شهوت و خشم}، میراندند، و آن را که دانستند به زودی رهاشان خواهد کرد راندند {مال دنیا}، و بهره گیری فراوان دیگران را از جهان خوار شمردند، و دست یافتنشان را بر نعمت دنیا، از دست دادن آن خواندند.دشمن آنند که مردم با آن آشتی کرده اند {لذت دنیا} و با آنچه مردم با آن دشمنند در آشتی به سر برده اند {عفت و تقوا}.کتاب خدا به آنان دانسته شد و آنان به کتاب خدا دانایند. کتاب به آنان برپاست و آنان به کتاب برپایند.بیش از آنچه بدان امید بسته اند {رحمت پروردگار}، در دیده نمی آرند. و جز از آنچه از آن می ترسند {خشم کردگار} از چیزی بیم ندارند.