نهج البلاغه/کلمات قصار/435
وقال [ع ] : ما کان الله ليفتح علی عبد باب الشکر و يغلق عنه باب الزياده ، و لا ليفتح علی عبد باب الدعاء و يغلق عنه باب الاجابه و لا ليفتح لعبد باب التوبه و ليغلق عنه باب المغفره.
و امیرالمومنین علیه السلام فرمود: خدا در سپاس گفتن را بر بنده ای نمی گشاید حالی که در نعمت را به روی او ببندد، و در دعا را بر روی او باز نمی کند و در پذیرفتن را بروی فراز. و در توبه را به روی بنده نمی گشاید و در آمرزش را بر وی به بندد- و استوار نماید.
+ نوشته شده در جمعه هجدهم شهریور ۱۳۹۰ ساعت 1:7 توسط خودم
|